سیستمهای پاسخگویی به دانشآموزان (SRS) یک فناوری در حال تکامل برای رأیگیری از دانشآموزان در کلاس درس است که برای ایجاد یک محیط یادگیری جذاب و دعوتکننده طراحی شده است که یادگیری فعال را به حداکثر میرساند، به خصوص در سخنرانیهای با تعداد ثبتنام بالا. این فناوری از دهه 1960 در آموزش عالی مورد استفاده قرار گرفته است. (جادسون و ساوادا) وارد و همکاران، تکامل فناوری SRS را به سه نسل تقسیم میکنند: نسخههای خانگی اولیه و تجاری که به طور کامل در کلاسهای درس تعبیه شده بودند.
(دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰)، نسخههای بیسیم نسل دوم که شامل مادون قرمز و رادیو بودندصفحه کلیدهای بیسیم فرکانسی(دهه ۱۹۸۰ تاکنون) و سیستمهای مبتنی بر وب نسل سوم (دهه ۱۹۹۰ تاکنون).
سیستمهای اولیه در ابتدا برای دورههای سنتی و حضوری طراحی شده بودند؛ اخیراً برخی از برندها با استفاده از Blackboard و غیره با دورههای آنلاین نیز سازگار هستند. قبل از اینکه آموزش عالی به این حوزه علاقهمند شود، سیستمهای پاسخ مخاطب یا گروه ابتدا برای استفاده در تجارت (گروههای کانونی، آموزش کارمندان و جلسات کنفرانس) و دولت (توسعه داده شدند.)رأیگیری الکترونیکیجدولبندی و نمایش در مجالس قانونگذاری و آموزش نظامی).
عملیات سیستمهای پاسخگویی به دانشآموزانیک فرآیند سه مرحلهای ساده است:
۱) در طول کلاس
بحث یا سخنرانی، مربی نمایش میدهد2
یا یک سوال یا مشکل را به صورت شفاهی بیان میکند.
- قبلاً توسط مربی یا دانشجو آماده شده یا به صورت خودجوش "در حال حرکت" تولید شده است،
۲) همه دانشآموزان پاسخهای خود را با استفاده از صفحهکلیدهای دستی بیسیم یا دستگاههای ورودی مبتنی بر وب وارد میکنند،
۳) پاسخها عبارتند از
دریافت، تجمیع و نمایش داده شده روی مانیتور کامپیوتر مربی و صفحه نمایش پروژکتور. توزیع پاسخهای دانشآموزان ممکن است دانشآموزان یا مربی را به بررسی بیشتر با بحث یا شاید یک یا چند سوال تکمیلی ترغیب کند.
این چرخه تعاملی میتواند تا زمانی که هم مدرس و هم دانشآموزان ابهامات را برطرف کنند یا در مورد موضوع مورد بحث به نتیجه برسند، ادامه یابد. مزایای بالقوه SRS
سیستمهای پاسخگویی به دانشجو میتوانند در هر سه حوزه مسئولیت، یعنی تدریس، برای اساتید مفید باشند.
تحقیق و خدمات. رایجترین هدف اعلامشده برای سیستمهای پاسخ دانشآموزی، بهبود یادگیری دانشآموزان در زمینههای زیر است: ۱) بهبود حضور و آمادگی در کلاس، ۲) درک واضحتر، ۳) مشارکت فعالتر در طول کلاس، ۴) افزایش همکاری یا مشارکت گروهی
یادگیری، ۵) یادگیری بهتر و حفظ ثبتنام، ۶) و رضایت بیشتر دانشجویان.۷
هدف اساسی دوم همه سیستمهای پاسخ به دانشآموز، بهبود اثربخشی تدریس حداقل از دو طریق است. با سیستمهای پاسخ به دانشآموز، بازخورد فوری به راحتی از همه دانشآموزان (نه فقط معدود افراد برونگرا در کلاس) در مورد سرعت، محتوا، علاقه و درک سخنرانی یا بحث در دسترس است. این بازخورد به موقع به مدرس اجازه میدهد تا بهتر قضاوت کند که آیا و چگونه باید مطالب را تقویت، شفافسازی یا مرور کند. علاوه بر این، مدرس همچنین میتواند به راحتی دادههایی در مورد جمعیتشناسی، نگرشها یا رفتارهای دانشآموزان جمعآوری کند تا ویژگیهای گروهی نیازهای دانشآموزان را بهتر ارزیابی کند.
زمان ارسال: ۱۲ فوریه ۲۰۲۲